WRO 09 EXPANDED TOUR to zestaw prezentujący najciekawsze prace z międzynarodowego programu Biennale Sztuki Mediów WRO, które w maju i czerwcu 2009 po raz 13 odbyło się we Wrocławiu. Wiele z prezentowanych wówczas prac miała podczas Biennale swoje światowe premiery, zaś znakomita większość pokazana została w Polsce po raz pierwszy.

Sobotni zestaw filmów polskich stanowi obraz aktualnej kondycji polskiego wideo, różnorodnego i pełnego nowych energii. Obok najnowszych prac Adama Abla, Piotra Bosackiego, Angeliki Fojtuch, Marcina Giżyckiego, Joanny Hoffman i Piotra Jarosa, zawiera prace artystów najmłodszych, jeszcze przed dyplomem. Filip Chrobak, Michał Piotrowski, Mateusz Sadowski, Jan Szewczyk i Przemysław Węgrzyn, na zwracającym uwagę poziomie oryginalnie wykorzystują wideo jako narzędzie rejestracji.

Szczegółowy program filmowy:

106 Olney Street, real. Marcin Giżycki, 2007, 4'45''
Eksperymentalny film z elementami animacji. Gdzieś w USA, pod nieobecność lokatorów, w mieszkaniu na automatyczną sekretarkę nagrywają się reklamy. Równocześnie refleksy światła odbite od przejeżdżających ulicą samochodów, tworzą na ścianach ruchome wzory.

Marcin Giżycki
Urodzony w 1951 roku w Warszawie. Historyk sztuki i filmu, krytyk i twórca filmowy. Wykładowca Rhode Island School of Design. Jest autorem wielu filmów dokumentalnych i eksperymentalnych, między innymi I Am Providence: The Story of H.P. Lovecraft and His City (1997), Gus Van Sant. Buntownik okiełznany (1998, ze Sławomirem Grünbergiem), The Island of Jan Lenica (1998), Podróże Daniela Szczechury (2005), 106 Olney Street (2007), Sycylijska pchła (2008). Współkurator retrospektywy polskiej animacji prezentowanej w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, USA(2003) oraz w Centre Pompidou w Paryżu, Francja (2004). Jest autorem wielu książek, m.in. Nie tylko Disney (Warszawa, 2000) czy Wenders do domu! (Gdańsk 2006).

Affirmation, real. Adam Abel, 2008, 2'33''
Informacje prasowe z 2007 r., donoszące o zgodzie na krzyżowanie zwierzęcych komórek rozrodczych z ludzkimi, stanowiącej tym samym aprobatę działań związanych z obszarem budzącym wiele kontrowersji, stanowiły bezpośredni impuls dla kształtu animacji. Praca jest próbą interpretacji misternej struktury żyjących organizmów, tworzącej rodzaj architektury, opartej na danych zawartych w genach. Drobna zmiana ich wzajemnego układu powoduje powstanie nowych form, będących wynikiem przekształcenia pierwotnych informacji genetycznych. Afirmacja to bezkresna przestrzeń, pozbawiona sił grawitacji, w której – poprzez wielokrotne powtórzenia – wszystko się akceptuje i pochłania. Miejsce, gdzie formy lewitują, oczekując na kolejny impuls, mający doprowadzić proces przemian do końca.

Adam Abel
Urodzony w 1971 roku, studiował w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Polska, na Wydziale Ceramiki i Szkła, gdzie obecnie jest adiunktem. Zajmuje się rzeźbą ceramiczną, animacją i wideo-artem. W 2000 roku jako artysta wizytujący pracował na Uniwersytecie w Akron (Myers School of Art) w Ohio, USA. W latach 2005/2006 tworzył w Korei Południowej, gdzie prowadził gościnnie zajęcia jako profesor na Wydziale Ceramiki Uniwersytetu Kyung Hee. Brał udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Laureat Nagrody Dyrektora Artystycznego Biennale WRO 95. Jego animacje prezentowane były między innymi na festiwalach we Francji, Szwajcarii, Estonii, na Węgrzech i w Niemczech.

Rodzina, real. Michał Piotrowski, 2007, 4'16''
Praca wciąga widza w grę subtelnych różnic, akcji bez zdarzeń, opowieści bez fabuły, zatrzymanej w pojedynczym, rozwijającym się w czasie wizerunku. Wkracza w przestrzeń prywatną obnażając ją. To współczesny portret zbiorowy we wnętrzu ukazujący rytuał rodzinny. Portretowane osoby w swoich spontanicznych reakcjach sprawiają wrażenie, jakby komunikowały się z odbiorcą, wyglądały poza wąskie ramy obrazu. Telewizyjni bohaterowie śmieją się z nas, a my z nich, powtarzając to, co zostało już powiedziane.

Michał Piotrowski
Urodzony w 1981 roku. Ukończył Fotografię i Realizację Obrazu Filmowego na Poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zajmuje się fotografią i wideo. Założyciel grupy produkcyjnej Flow Media. Uczestnik internetowego projektu kinooko.pl, prowadzonego przez CSW „Znaki Czasu” w Toruniu. Laureat krajowych i międzynarodowych konkursów artystycznych, m.in. Samsung Art Master czy Mio Photo Award w Osace, Japonia.

Film o Kostuchu, real. Piotr Bosacki, 2008, 2'50''
Kostuch mieszka na kwadratowej siatce. Składa się z dwunastu gwoździ i kawałka gumki. Film jest równocześnie narracyjny i abstrakcyjny. Narratorem jest mała dziewczynka.

Piotr Bosacki
Urodzony w 1977, ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu, gdzie obecnie pracuje w Katedrze Intermediów. Zajmuje się sztukami wizualnymi i kompozycją muzyczną.

Złoto, real. Filip Chrobak, 2007, 3'50''
Złoto jest odbiciem. Niezaaranżowaną rejestracją naszej rzeczywistości.

Filip Chrobak
Urodzony w 1985 roku, obecnie studiuje na Wydziale Komunikacji Multimedialnej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Zajmuje się obrazem we wszystkich jego formach: fotografii, fotomontażu, wideo, animacji, malarstwa, jak również akcji artystycznych, instalacji i sztuki interaktywnej. Bada relacje interpersonalne i ciśnienia ujawniające się w kontekście mas i jednostek. W swoich pracach porusza także zagadnienia dotyczące współczesnego patriotyzmu oraz jakości medium jako nośnika idei. W 2007 roku otrzymał nagrodę w konkursie Dolina Kreatywna organizowanym przez TVP w kategorii multimedia. Brał udział w wielu wystawach, m.in. Vidioci (Stary Browar, Poznań), Higiena (Inner Spaces Muzeum, Poznań 2006), Unisex (Galeria Enter, Poznań 2006), Plazma (festiwal w przestrzeniach miejskich, Poznań 2007) i zaduszki.com (Kolonia Artystów, Gdańsk 2007).

Inne miasto, inne życie, real. Angelika Fojtuch 2008, 5'20''
Wideodokumentacja performance wykonanego w zimny kwietniowy dzień przed witryną sklepową na głównej ulicy handlowej Warszawy. Artystka, ubrana w długi płaszcz, powoli zdejmuje buty przed witryną. Przez następną godzinę intensywnie wpatruje się w buty manekina (lub metki z cenami), pocierając piętą o piętę, aż do pojawienia się krwi. Skupiona, doświadczająca fizycznego dyskomfortu artystka wyraźnie odcina się od tłumu przechodniów i ludzi robiących pośpiesznie zakupy. Performance był delikatną, krótkotrwałą interwencją w tkankę miejską, mówiącą o emocjonalnym wpływie wywieranym przez pragnienia konsumpcyjne oraz o społecznej izolacji i frustracjach związanych z biedą.

Angelika Fojtuch
Urodzona w 1978 roku w Gdyni, studiowała na akademiach sztuki w Toruniu, Krakowie, Poznaniu i Gdańsku. W roku 2005 uzyskała dyplom na Wydziale Rzeźby i Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Zajmuje się głównie sztuką performance i jej dokumentacją (wideo, fotografia, tekst). Prowadziła w tym zakresie warsztaty m.in. Akademii Sztuk Pięknych i Designu w Bezalel, Jerozolima i Theather College w Jaffie, Izrael; Akademii Sztuk Pięknych w Tallinie, Estonia. Jej twórczość była prezentowana na wystawach i festiwalach w Europie, Izraelu, Kanadzie, Chinach i USA, m.in. podczas Liste 08 Art Fair w Bazylei, Vienna Fair, NADA Art Fair w Miami, OPEN w 798 Art Zone w Pekinie, 7a11d Fado Center w Toronto.

11.11, real. Przemysław Węgrzyn, 2007, 3'35''
Wideo zrealizowane w dniu polskiego Święta Niepodległości. Obserwowany zza szyby samochodu listopadowy krajobraz jest scenerią dla słyszanego w tle, okolicznościowego przemówienia prezydenta. Propagandowy tekst, w zestawieniu z ponurą i depresyjną pogodą, ujawnia swoją absurdalność. Praca powstała spontanicznie przy okazji prawdziwego wydarzenia.

Przemysław Węgrzyn
Urodzony w 1977 roku, zajmuje się malarstwem i sztuką wideo. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.

Tao Te Ching, Rozdział 18, real. Mateusz Sadowski, 2008, 5'17''
Osobista reakcja artysty na politykę Chin wobec Tybetu. Film, w którym autor posługuje się taoistycznym tekstem, można również odczytać na bardziej uniwersalnym, niezależnym od bieżących kontekstów politycznych poziomie – jako gest dosłownego wpisania mądrości w najbliższe, prywatne otoczenie. (Z katalogu wystawy Samsung Art Master 2008, CSW Zamek Ujazdowski)

Mateusz Sadowski
Urodzony w 1984 roku w Szczecinku, studiuje Intermedia na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Wybrane wystawy indywidualne: Teeth Behind the Trees (Galeria ON, Poznań), Pokój Światów (Galeria Naprzeciw ASP, Poznań). Wybrane wystawy zbiorowe: Videonale 12, Kunstmuseum, Bonn, Dzień Alicji (wydarzenie, Teatr Dramatyczny, Warszawa), Stan podgorączkowy (Słodownia Stary Browar, Poznań), Samsung Art Master (Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa), Mediations Biennale (Galeria Arsenał, Poznań), Summer Love (Galeria Enter, Poznań), Szara rzecz (Galeria ON, Poznań), poza poznaniem c.d. (Galeria Wozownia, Toruń), BIOS Brzeźno Art Festival, Brzeźno, Międzynarodowa Noc Dziecka, (Art Center, Łódź), N4P - Nostalgia for the Present, (Galeria Aula ASP, Poznań), Sfumato (Galeria Aspekt ASP, Warszawa), Higiena (Inner Spaces, Poznań), Vidioci (Stary Browar, Poznań).

Transpozycjonowanie, real. Jan Szewczyk, 2008, 3'36''
Pokój urządzony w stonowanej, mieszczańskiej estetyce, czyste i jasne kolory, meble i dodatki z Ikei, radio, jakieś książki. Umiarkowany design, cicho i nudno. Potem zbliżenia na detale, w ich nieatrakcyjnym, codziennym trwaniu i wzniośle powolne gesty rzucające nimi na płaszczyzny podłoża. Widok dziwny, trochę śmieszny. Nawet taki pierwszy i mało przenikliwy ogląd niesie spory niepokojący ładunek. Dynamiczna konstrukcja z meblowych zgliszczy otwiera kadr i rozsadza wspomnienie statyczności. Zaskoczenie i zgrzyt. Sztuka, podejmując zagadnienia czwartego wymiaru, zbliża się do nauki. Po przekroczeniu pewnej granicy, gdzie to, co poddaje się tradycyjnym metodom badawczym, wyczerpało się, nie dając jednocześnie kompletnych rozwiązań, zaciera się również granica między spekulacją naukową a fikcją artystyczną... (Superthings, Jędrzej Brzeziński)

Jan Szewczyk
Urodzony w 1986 roku, studiuje na ASP w Poznaniu w Katedrze Intermediów na Wydziale Komunikacji Multimedialnej. Brał udział m.in. w wystawach Vidioci (Stary Browar, Poznań 2006), Plazma (Festiwal w Przestrzeni Miejskiej, Poznań 2007). Laureat 4 edycji konkursu Samsung Art Master. Laureat pierwszej nagrody w konkursie TVP Dolina Kreatywna 2008. Główną techniką, którą posługuje się w swojej pracy artystycznej, jest wideo.

Secret Life, real. Joanna Hoffman, 2008, 11'05''
Praca odnosi się do badań nad materią życia i jego sekretami, szczególnie ważnych w obliczu szybko zmieniającego się współczesnego środowiska człowieka. W poetycki sposób łączy mikro i makro skale, obserwacje naukowe z codziennym otoczeniem i osobistym doświadczeniem. Dziś wiemy, że każdy z nas zbudowany jest z tych samych pierwiastków co reszta wszechświata, na poziomie atomowym, wpisany w kosmiczny recycling, praktycznie nieśmiertelny. Nauka mówi nam, że na poziomie biologicznym tylko DNA jest żywe, czyniąc resztę organizmu jedynie częścią znacznie większego genowego habitatu. Nie istnieje jednak żadna szczególna cecha, która odróżniałaby gen od materii nieożywionej. Życie okazało się być bardzo kontekstualne.

Joanna Hoffman
Urodzona w 1968 roku w Poznaniu, mieszka w Poznaniu i Berlinie. Ukończyła Poznańską Akademię Sztuk Pięknych, gdzie obecnie pracuje. Autorka 25 wystaw indywidualnych i uczestniczka ponad 120 wystaw zbiorowych, festiwali i sympozjów, m.in. w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Dana Centre Science Museum w Londynie, Narodowym Centrum Sztuki Współczesnej w Moskwie, VideoBrasil w Sao Paulo, ISEA International Symposium on Electronic Art 2008 w Singapurze i Transmediale 09 w Berlinie. Stypendystka m.in., KulturKontakt w Wiedniu, ArtOmi w Ghent New York, KHOJ New Delhi Art & Science Residency, Indie; Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2004 i 2008). Nagrodzona m.in. pierwszą nagrodą polskiej edycji konkursu artystycznego 2007 A Very Spatial Year organizowanym przez Centrum Badań Kosmicznych PAN i Europlanet.
Dave Lawrence – autor ścieżki dźwiękowej do filmu, brytyjski artysta mieszkający w Londynie i Walii, kompozytor, autor instalacji dźwiękowych i performances, uczy w Middlesex University w Londynie, Anglia.

Rejs do Krakowa, real. Piotr Jaros, 2008, 10'40''
Dokument rejestrujący moment przybycia na lotnisko, pobytu i wylotu w weekendy turystów i młodych ludzi z Wysp Brytyjskich. W humorystyczny i ironiczny sposób film prezentuje ów najazd, starając się pokazać, czym kierują się młodzi ludzie, którzy jak w transie wałęsają się po mieście, zajęci sobą, starając się zrobić pełny użytek z wszystkiego, co zwiększa przyjemności. Szybko, tanio i przyjemnie (tanie piwo, tanie niezłe jedzenie i tanie kobiety), nie wnikając, co czyni dziwne wrażenie, w charakter czy charyzmę miasta. Młodzi ludzie, wylewając się na ulice starego miasta, budzą skojarzenia z kibicami, którzy wylegają by się zabawić; nie do końca wiadomo jakiej dyscyplinie sportu kibicują, ale wyraźnie dobrze się bawią wydając ciężko zarobione pieniądze.
W filmie nie chodzi o krytykę zachowań, a jedynie obiektywną rejestrację zjawiska. W końcu niejeden z nas podobnie spędzał czas w innych częściach świata.

Piotr Jaros
Urodzony w 1965 roku, ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Jeden z najciekawszych artystów debiutujących na początku lat 90., znany jako autor monumentalnego cyklu fotografii i obiektów rzeźbiarskich Umarmen (1994-1996) oraz Umarmen II, prezentowanych m.in. w Krakowie i Warszawie, Polska; Berlinie i Frankfurcie, Niemcy; Madrycie, Hiszpania; Budapeszcie, Węgry. W podobnej poetyce utrzymane były kolejne jego prace: Middleman (1996, Kraków, Berlin, Praga, Budapeszt) oraz Triumph (1996, Warszawa, Berlin, Gdańsk). Instalacja Modern Hero (Galeria Zderzak, 1998) była ironicznym komentarzem zmiany świadomości i obyczajów w rzeczywistości wczesnego kapitalizmu. W 1999 roku została zaprezentowana na wystawie „After the Wall” (Moderna Museet, Sztokholm, Szwecja), reasumującej dekadę transformacji w sztuce krajów postkomunistycznych.

Bilety: 10 zł (ulgowe) i 12 zł (normalne).
Rezerwacje biletów prowadzi kasa CSW, kontakt: info@csw.art.pl lub (022) 628 12 71 w. 135.

poprzednia strona.